جهد و تقلای این روزهای اردوغان برای چیست؟/ از نزدیکی به صهیونیستها تا اظهار دوستی نسبت به آوارگان سوری

خبرگزاری میزان – گروه سیاسی: در یکی دو روز اخیر رسانههای وابسته به دولت ترکیه با برجسته سازی اقدامات دولت متبوع شان در ارسال محموله کمکهای غذایی به مردم تحت محاصره غزه، سعی دارند اذهان عمومی در جهان اسلام را نسبت به تصمیم اخیر سردمداران آنکارا مبنی بر عادسازی روابط با رژیم غاصب صهیونیستی، تلطیف کنند و چنین القاء نمایند که بیشترین بهره از این چرخش سیاسی آنکارا، نصیب مردم مظلوم غزه میشود.

"بنعالی ییلدریم" نخست وزیر تازه کار ترکیه نیز پیشتر مدعی شده بود با عادی سازی روابط آنکارا و تل آویو، کمکهای ترکیه به ساکنان نوار غزه افزایش مییابد؛ این در حالی است که بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران علت اصلی تصمیم سران ترکیه مبنی بر تجدید روابط با رژیم صهیونیستی را تلاش برای خروج از انزواء ارزیابی می کنند و کمک به مردم تحت محاصره و مظلوم غزه را صرفا در حد بهانهای میدانند که مقامات آنکارا از آن برای پیشبرد اغراض سیاسی شان بهره میگیرند.

روزنامه جمهوریت، در تحلیلی پیرامون عادی سازی روابط ترکیه و اسرائیل و مواضع "بنعالی ییلدریم" نخست وزیر ترکیه در این رابطه، نوشته است: «ییلدریم مدعی شده با عادی سازی روابط آنکارا و تل آویو، کمکهای ترکیه به ساکنان نوار غزه افزایش مییابد؛ اما این در حالی است که کمکهای ترکیه تحت نظارت کامل اسرائیل انجام میگیرد و در صورتیکه با امنیت این رژیم مغایرت داشته باشد، اسرائیل میتواند تحت رژیم تحریمی خود از ارسال این کمکها جلوگیری کند، بنابراین این مساله نشان میدهد که هیچ مسالهای نسبت به وضعیت گذشته در نوار غزه تغییر نیافته و اظهارات ییلدریم در حال حاضر جز یک ادعا چیز دیگری نیست».

در 31 می 2010 پس از حمله نیروهای رژیم صهیونیستی به کشتی حامل کمکهای بشردوستانه به مردم غزه و کشته شدن چند شهروند ترکیهای، روابط آنکارا و تل آویو قطع شد و اردوغان در محافل و مجامع بینالمللی حملات لفظی زیادی را متوجه سران رژیم صهیونیستی کرد.

اما با گذشت 6 سال از آن زمان و فروغلتیدن ترکیه در انواع و انحاء مشکلات داخلی و منطقهای، به نظر میرسد، اردغان برای رهایی از مشکلات فزآینده دست به دامن رژیم صهیونیستی شده است؛ وی که پیش از این هرگونه عادی سازی روابط با تل آویو را به پایان محاصره نواره غزه توسط رژیم صهیونیستی منوط کرده بود، اینبار بدون رعایت این پیش شرط و درحالیکه هنوز نوار غزه در محاصره صهیونیستهاست، به عادیسازی روابط با اسرائیل رضایت داد تا بلکه بتواند اندک علاجی برای زخمهای بیشمار خود پیدا کند.

اردوغان که با ایده دوست سابقش داوود اوغلو پس از بیداری اسلامی درصدد بود ترکیه را به عنوان الگو در جهان اسلام در حال تحول معرفی کند، در آن زمان به قطع رابطه با رژیم صهیونیستی برای موجه جلوه دادن نیازمند بود؛ اما پس از آنکه اخوان المسلمین الگو متبوع ترکها در تونس و مصر افول کرد و رویای پرچمداری جهان اسلام توسط ترکیه به خاموشی گرایید دیگر قطع رابطه با رژیم صهیونیستی برای آنکارا وجهی نداشت؛ مضاف بر اینکه داوود اوغلو هم دیگر در دولت ترکیه نیست و اسب چموش قدرت طلبی اردوغان او را هم کنار زده است.

از سویی دیگر، برخی کارشناسان و صاحبنظران معتقدند شکست طرح اردوغان در سرنگونی دولت قانونی و مشروع بشار اسد در سوریه یکی دیگر از دلایل تمایل آنکارا برای عادی سازی روابط با تلآویو بود. در واقع پس از آنکه روسیه و ایران به عنوان دو قدرت خارجی نسبت به انهدام تروریستهای مستقر در سوریه ائتلاف کردند و همچنین مشخص شد که دولت ترکیه به صورت پنهان، تروریستها را مورد حمایت لجستیکی قرار میدهد، آنکارا ترجیح داد برای رهایی از انزواء و جبران مافات شکست طرح مزورانه اش در سوریه، به دامان رژیم صهیونیستی پناه ببرد.

همچنین در روزهای اخیر در راستای پروژه رسانهای تطهیر اردوغان، رسانههای نزدیک به دولت ترکیه، سخنرانی وی در جمع مهاجران سوری را به طور گسترده پوشش دادهاند؛ اردوغان در این سخنرانی به مهاجران سوری وعده اقامت دائم در سرزمین ترکیه و حتی اعطای تابعیت به آنها را داده است؛ البته بعید به نظر میرسد آوارگان سوری وعدههای اردوغان را باور کنند چرا که آنها هم به سیاسی کاریهای پنهان در این مواعید پی بردهاند و میدانند که دلسوزی امروز رئیس جمهور ترکیه برای آنها از سر انساندوستی نیست بلکه ناشی از استیصال و اضطرار فردی است که زمانی رویای تجدید امپراتوری عثمانی را در سر میپروراند اما این روزها با سیاستهای اشتباهش باید فکری به حال ماری که در آستین پرورانده باشد.

انتهای پیام/